Menu główne

Międzynarodowa Konfederacja Związków Zawodowych

MKWZZ - „Polska: roczny sondaż łamania praw związków zawodowych – 2001

Światowy ruch związkowy podsumowuje dialog społeczny rządów AWS

W OBRONIE PRAW ZWIĄZKOWYCH

10 października br. Międzynarodowa Konfederacja Wolnych Związków Zawodowych skrytykowała Polskę za restrykcje w zrzeszaniu się w związki zawodowe, w prawie do strajku oraz dyskryminowaniu związkowców.
Poniżej prezentujemy pełny tekst dokumentu „Polska: roczny sondaż łamania praw związków zawodowych – 2001”

„Ograniczenia wolności zrzeszania, prawa do strajku i negocjacji zbiorowych w dalszym ciągu są obecne. Niektórzy pracodawcy są winni dyskryminacji związkowców w ich przedsiębiorstwach.

Ograniczenia praw związkowych.

Obecne prawo nie pozwala związkom zawodowym w pełni korzystać z prawa do objęcia opieką wszystkich pracowników. Dla przykładu, pracownicy pracujący na zasadzie kontraktu indywidualnego nie mogą utworzyć ani dołączyć do istniejącego związku zawodowego. W przedsiębiorstwach państwowych, takich jak sektor zdrowia, wodno-kanalizacyjny czy leśny, wielu pracowników otrzymuje umowę o pracę na czas określony lub kontrakt indywidualny, który odsuwa na dalszy plan prawa socjalne, przysługujące tym posiadającym umowę na czas nieokreślony.
W sektorze publicznym, pracownicy mają prawo do negocjacji zbiorowych lub do podpisywania układów zbiorowych. Jednakże, na poziomie ogólnokrajowym i samorządowym, pracownicy mający zatrudnienia na podstawie mianowania lub wyboru są wykluczeni z tego prawa.
Związki zawodowe posiadają prawo do strajku, za wyjątkiem pracowników zatrudnionych w administracji rządowej i samorządowej, oraz służbach mundurowych, lecz procedura rozwiązywania sporów zbiorowych (na mocy prawa z 1991 roku) jest zbyt długa by mogła być wykorzystana w praktyce. Wiele strajków są wobec tego prowadzonych nielegalnie, co oznacza ryzyko utraty opieki socjalnej przez pracowników, oraz ryzyko ewentualnej zapłaty przez organizację związkową za szkody spowodowane podczas strajku.
Jest dużo, dużo więcej przypadków dyskryminacji pracowniczej czynionej przez pracodawców, z powodu prób założenia lub przystąpienia do związku zawodowego, szczególnie w sektorze prywatnym. Prawo związkowe roku 1999 powinno było przynieść wszystkim pracownikom prawo do tworzenia i wstępowania do związków zawodowych, lecz prawne sankcje przeciw łamaniu tego prawa są nieefektywne, głównie dzięki niskim karom finansowym.

Dyskryminacja związków zawodowych w Flair Poland.

Tak jak w przeszłości, Flair Poland zaadoptowała politykę ograniczania wpływów związków zawodowych. W 1997 zarząd firmy meblowej zrezygnował z systemu przekazywania pieniędzy na fundusz socjalny. W 1998 roku zarząd próbował zwolnić przewodniczącego związku, lecz zaniechał czynu ze względu na presję związkowców. Ostatnio, zarząd wprowadził politykę dalszego ograniczania praw pracowniczych. Pracownicy mają zróżnicowane długości umów o pracę, a kwestie lepszych praw socjalnych dotyczą głównie pracowników nie zrzeszonych. Zarząd wkrótce planuje także wdrożenie systemu pracy na akord.
Jako że firma-matka, Schieder Europa Holding GmBH, miała zawsze dobre stosunki z polskimi związkami zawodowymi, tak więc związek z Flair Poland zadecydował informować generalnego menedżera grupy przedsiębiorstw o problemach w Flair Poland i poprosił o próbę znalezienia rozwiązania problemu.

Strajk pielęgniarek

W połowie grudnia 2000 roku policja posunęła się do użycia przemocy aby oczyścić jedną z głównych warszawskich dróg, zablokowaną przez strajkujące pielęgniarki. Dwie demonstrantki zostały ranne. Pod koniec roku, wraz ze strajkami w szpitalach, demonstracjami na ulicach Warszawy, głodówkami, okupacją Ministerstwa Pracy (chodzi oczywiście o Ministerstwo Zdrowia – przyp. tłum), blokadą trasy kolejowej Berlin-Moskwa, oraz dróg na granicy Czesko-Polskiej, pielęgniarki i położne pokazały jak potrafią być głośne i widoczne. Ich walka rozpoczęła się w listopadzie, gdy poprosiły władze o podwyżkę płac i poprawę warunków pracy w ochronie zdrowia. Średnia płaca w Polsce wynosi 2000 złotych a pielęgniarki prosiły o wzrost płac o 500 złotych, zarabiając średnio około 800 złotych. Rząd jednakże zaoferował tylko wzrost o 12% w 2001, odrzucony przez pielęgniarki. Ich walka była kontynuowana w grudniu, a koniec roku nie przyniósł żadnych rozwiązań.”
(tłumaczył: Piotr Ostrowski)

2001-10-18